
خالیه سفره زمین،دست سخاوت تو کو ؟
زخمیه شونه های عشق ، مرهم رحمت تو کو ؟
سنگینه پلک لحظه ها ، نبض زمین نمیزنه
قلب قناری های عشق ، بی تو یقین نمیزنه
من از عبور جمعه ها ، از بوی تنهایی پرم
زیر سفال سقف شب ، ثانیه ها رو میشمرم
کجا تو موندگار شدی ؟ که روز ما سیاه شده
دست دعای من دیگه از آسمون جدا شده
یه شب می آیی از سفر ، باغ پر برگ و بر میشه
ستاره های شیشه ای میشکنه و سحر میشه
مزرعه شرقیمون و هجومی از ملخ زده
شعله خورشیدی بزن تو قلبایی که یخ زده
اسب بهار و زین بکن تا باغچمون جون بگیره
روی غبار جاده ها شر شر بارون بگیره
خالیه سفره زمین
دست سخاوت تو کو ؟
زخمیه شونه های عشق
مرهم رحمت تو ؟
+ نوشته شده توسط میم.نون در چهارشنبه ۱۳۸۷/۰۵/۰۹ و ساعت
۲:۰ ب.ظ |